| بخش | شماره تماس یا آدرس |
|---|---|
| مدیریت مؤسسه راهی به سوی نور | ۰۹۱۲۳۴۹۹۸۶۰ |
| دفتر مرکزی ـ شماره اول | ۰۲۱-۷۷۱۸۱۶۷۲ |
| دفتر مرکزی ـ شماره دوم | ۰۲۱-۷۷۱۸۱۶۷۳ |
| دفتر مرکزی ـ شماره سوم | ۰۲۱-۷۷۱۸۱۶۷۴ |
| پذیرش ـ شماره اول | ۰۲۱-۷۷۴۵۸۴۴۷ |
| پذیرش ـ شماره دوم | ۰۲۱-۷۷۴۵۸۴۴۸ |
| آدرس دفتر مرکزی | تهران، خیابان مظفری‌نیا «سراج»، بین سی‌متری اول و سی‌متری دوم، خیابان بقایی، کوچه مجاهد ۲، پلاک ۱۳ |
پیش از مراجعه حضوری، زمان و محل مراجعه را تلفنی هماهنگ کنید. نشانی بالا مربوط به دفتر مرکزی است؛ محل اقامت و پذیرش را هنگام تماس بپرسید.
اگر از خماری، بی‌خوابی، قضاوت دیگران یا بستری‌شدن می‌ترسید، اولین قدم می‌تواند یک گفت‌وگوی روشن درباره شرایط شما و گزینه‌های درمان باشد. برای درخواست کمک لازم نیست ابتدا همه نگرانی‌هایتان برطرف شود. ارزیابی پزشکی کمک می‌کند خطرهای قطع مصرف، نیازهای جسمی و روانی و محل مناسب درمان مشخص شوند.
ترس از ترک اعتیاد نباید با توصیه به قطع ناگهانی مواد یا وعده «درمان کاملاً بدون درد» پاسخ داده شود. تجربه درمان برای همه یکسان نیست و نوع ماده، داروهای مصرفی، وضعیت سلامت و سابقه ترک بر آن اثر می‌گذارند. در این راهنما، نگرانی‌های پیش از درمان را به پرسش‌هایی تبدیل می‌کنیم که بتوانید در جلسه مشاوره مطرح کنید.
اگر اکنون کاهش هوشیاری، تنفس کند یا دشوار، تشنج، درد قفسه سینه، گیجی شدید یا خطر فوری آسیب‌زدن به خود یا دیگران وجود دارد، با اورژانس ۱۱۵ تماس بگیرید. در چنین شرایطی، منتظر نوبت مشاوره یا پذیرش کمپ نمانید.
برای اطلاع از شرایط مراجعه و هماهنگی ارزیابی در مؤسسه راهی به سوی نور، با شماره ۰۹۱۲۳۴۹۹۸۶۰ یا ۰۲۱-۷۷۴۵۸۴۴۷ تماس بگیرید. در ابتدای گفت‌وگو، مهم‌ترین نگرانی خود درباره شروع درمان را مطرح کنید.
چرا از شروع ترک اعتیاد می‌ترسیم؟
گاهی فرد می‌خواهد مصرف را متوقف کند، اما نمی‌داند در روزهای بعد چه اتفاقی می‌افتد. ممکن است تجربه دردناک گذشته، شنیدن خاطرات دیگران یا نگرانی درباره خانواده و کار، تصمیم‌گیری را دشوار کند. گفت‌وگو درباره این ترس‌ها بخشی از آماده‌شدن برای درمان است.
برای روشن‌ترشدن موضوع، جمله «از ترک می‌ترسم» را کامل کنید: «بیشتر از این می‌ترسم که…». پاسخ ممکن است درد، بی‌خوابی، تنهاشدن، هزینه یا بازگشت دوباره به مصرف باشد. هرکدام از این نگرانی‌ها به اطلاعات و برنامه متفاوتی نیاز دارد.
ترس از خماری و ازدست‌دادن کنترل
اگر قبلاً هنگام قطع مصرف درد، بی‌قراری یا مشکلات گوارشی داشته‌اید، نگرانی از تکرار آن تجربه قابل فهم است. شرح همان تجربه به پزشک کمک می‌کند برای ارزیابی خطر و مدیریت علائم اطلاعات دقیق‌تری داشته باشد. لازم نیست نشانه‌ها را کوچک جلوه دهید یا برای جدی گرفته‌شدن آن‌ها را بزرگ‌تر بیان کنید.
ترس از قضاوت و برچسب‌خوردن
ممکن است تصور کنید مراجعه برای درمان باعث می‌شود دیگران فقط مصرف مواد را ببینند و نقش شما در خانواده یا محیط کار را فراموش کنند. درمان باید با احترام به فرد و توجه به نیازهای او همراه باشد. در تماس اولیه می‌توانید درباره ثبت اطلاعات، دسترسی به پرونده و شیوه ارتباط با خانواده سؤال کنید.
ترس از تکرار تجربه ناموفق
اگر پس از یک دوره قطع مصرف دوباره مصرف کرده‌اید، این تجربه را در ارزیابی جدید مطرح کنید. درباره زمان بازگشت، موقعیت‌های دشوار و خدماتی که دریافت کرده‌اید توضیح دهید. این اطلاعات به درمانگر کمک می‌کنند برنامه جدید را با توجه به تجربه واقعی شما بررسی و اصلاح کند.
آیا می‌توان ترک اعتیاد را کاملاً بدون درد تضمین کرد؟
هیچ وعده یکسانی درباره نبود درد، بی‌خوابی یا اضطراب برای همه افراد قابل اتکا نیست. در بعضی شرایط، درمان دارویی و مراقبت مناسب می‌توانند به کنترل علائم کمک کنند. انتخاب روش و دارو باید بر اساس معاینه، سابقه مصرف و وضعیت سلامت انجام شود.
پرسش کاربردی این است: «اگر علائم من شدید شد، چه کسی آن‌ها را بررسی می‌کند و چه اقدامی انجام می‌شود؟». درباره دسترسی به پزشک، روش اطلاع‌دادن علائم و شرایط ارجاع به بیمارستان سؤال کنید. پاسخ مشخص به این پرسش‌ها، تصویر روشن‌تری از خدمات مرکز به شما می‌دهد.
برای آماده‌شدن پیش از مراجعه، راهنمای ارزیابی اولیه قبل از ترک اعتیاد را بخوانید. در جلسه ارزیابی، فقط نام ماده اهمیت ندارد؛ داروها، بیماری‌های همراه و تجربه‌های قبلی هم باید بررسی شوند.
نگرانی از ترک شیشه، گل، کوکائین، هروئین، الکل و قرص چه تفاوتی دارد؟
عبارت «خماری» در گفت‌وگوی روزمره برای تجربه‌های متفاوتی استفاده می‌شود. مشکلات خواب و خلق، درد، علائم گوارشی و خطرهای پزشکی را نمی‌توان با یک برنامه مشترک برای همه مواد مدیریت کرد. جدول زیر به شما کمک می‌کند اطلاعات لازم را برای گفت‌وگو با درمانگر آماده کنید؛ این جدول برای تشخیص یا انتخاب خودسرانه روش ترک نیست.
| ماده یا الگوی مصرف | چه چیزی را در ارزیابی مطرح کنیم؟ | نکته مهم برای شروع درمان |
|---|---|---|
| شیشه | بی‌خوابی، بدبینی، توهم، تغییر خلق و مدت مصرف | نشانه‌های روانی و ایمنی فرد باید همراه با وضعیت جسمی بررسی شوند. |
| کوکائین | زمان آخرین مصرف، درد قفسه سینه، تپش قلب، اضطراب یا افت خلق | درد قفسه سینه و علائم شدید را به «اضطراب ساده» نسبت ندهید؛ ارزیابی فوری لازم است. |
| گل و ماریجوانا | مقدار و دفعات مصرف، اضطراب، اختلال خواب و تغییر عملکرد روزمره | این نام‌ها به فرآورده‌های شاهدانه اشاره دارند؛ نام رایج به‌تنهایی قدرت یا ترکیب محصول را مشخص نمی‌کند. |
| هروئین و دیگر مواد افیونی | سابقه اوردوز، مصرف هم‌زمان الکل یا آرام‌بخش و درمان‌های قبلی | درباره درمان‌های دارویی معتبر و برنامه ادامه مراقبت با پزشک گفت‌وگو کنید. |
| سورچه، دوا یا مواد با نام خیابانی | نامی که شنیده‌اید، شکل ماده، روش مصرف و علائم مشاهده‌شده | از روی نام خیابانی نمی‌توان درباره ترکیب دقیق ماده یا روش ایمن ترک تصمیم گرفت. |
| الکل | مقدار و الگوی مصرف، سابقه لرزش شدید، تشنج یا گیجی پس از کاهش مصرف | ترک در فرد وابسته ممکن است خطرناک باشد؛ ارزیابی پزشکی پیش از تغییر خودسرانه مصرف ضروری است. |
| قرص‌های آرام‌بخش، خواب‌آور یا مسکن | نام دقیق، مقدار، مدت مصرف و داروهای همراه | خطر ترک به نوع دارو بستگی دارد؛ به‌ویژه بنزودیازپین‌ها را خودسرانه و ناگهانی قطع نکنید. |
| مصرف چند ماده با هم | تمام مواد و داروها، حتی موارد گهگاهی | پنهان‌ماندن بخشی از مصرف می‌تواند ارزیابی خطر و انتخاب درمان را مختل کند. |
اگر نام قرص را نمی‌دانید، بسته یا عکس برچسب آن را در صورت دسترسی همراه داشته باشید. درباره مقدار یا ترکیب ماده ناشناخته حدس نزنید؛ گفتن «اطمینان ندارم» از ارائه اطلاعات نادرست مفیدتر است. زمان آخرین مصرف و نشانه‌های فعلی را نیز یادداشت کنید.
ترس از بستری‌شدن؛ آیا همه افراد باید در کمپ بمانند؟
خیر؛ محل و شدت مراقبت باید متناسب با نیاز فرد انتخاب شود. بعضی افراد می‌توانند درمان را به‌صورت سرپایی دنبال کنند و بعضی به محیط اقامتی ساختارمند نیاز دارند. در شرایط پرخطر جسمی یا روانی، خدمات بیمارستانی یا مراقبت تخصصی بیشتری ممکن است لازم باشد.
این تصمیم فقط بر اساس نام ماده یا تمایل به یک اتاق خاص گرفته نمی‌شود. خطرهای ترک، وضعیت روان، بیماری‌های همراه، حمایت اطرافیان و امکان پیگیری درمان باید بررسی شوند. وجود علائم خطر را نمی‌توان با انتخاب بسته اقامتی VIP جبران کرد.
در تماس با مرکز بپرسید آیا خدمات موجود با نیاز شما سازگار است و اگر نباشد، مسیر ارجاع چیست. برای آشنایی با چارچوب خدمات، صفحه پروتکل‌های درمانی و بهبودی را ببینید. جزئیات برنامه مناسب شما پس از ارزیابی مشخص می‌شود.
پیش از پذیرش چه سؤال‌هایی بپرسیم؟
دانستن برنامه روزانه و شیوه رسیدگی به مشکلات، ابهام درباره اقامت را کمتر می‌کند. پاسخ پرسش‌های زیر را یادداشت کنید تا هنگام تصمیم‌گیری به حافظه یا برداشت کلی خود وابسته نباشید.
- ارزیابی پزشکی چه زمانی و توسط چه کسی انجام می‌شود؟
- در صورت تشدید علائم، مسیر دریافت کمک چیست؟
- داروهای تجویزشده قبلی چگونه بررسی و مدیریت می‌شوند؟
- تماس با خانواده، ملاقات و استفاده از تلفن چه شرایطی دارد؟
- جلسات فردی و گروهی چگونه برگزار می‌شوند و مسئول آن‌ها کیست؟
- چه خدماتی در هزینه دوره وجود دارد و چه مواردی جدا محاسبه می‌شود؟
- پس از پایان اقامت، پیگیری درمان چگونه ادامه پیدا می‌کند؟
اگر درباره اقامت، علائم ترک یا شرایط مراجعه سؤال دارید، با دفتر مؤسسه راهی به سوی نور به شماره ۰۲۱-۷۷۱۸۱۶۷۲ تماس بگیرید و راهنمایی بخواهید. گفت‌وگوی تلفنی برای هماهنگی و دریافت اطلاعات است؛ تشخیص و انتخاب روش درمان به ارزیابی تخصصی نیاز دارد.
چگونه ترس مبهم را به یک قدم عملی تبدیل کنیم؟
لازم نیست همین امروز پاسخ همه پرسش‌های آینده را بدانید. می‌توانید برای جلسه اول، فقط یک هدف مشخص داشته باشید: شناخت خطرها و انتخاب قدم بعدی. این هدف از تصمیم‌گرفتن درباره تمام مسیر درمان ساده‌تر و روشن‌تر است.
۱. نگرانی اصلی را بنویسید
سه نگرانی مهم خود را روی کاغذ ثبت کنید و کنار هرکدام یک سؤال بگذارید. برای نمونه، مقابل «از درد می‌ترسم» بنویسید: «برای بررسی و کنترل علائم من چه برنامه‌ای دارید؟». مقابل «از دوری از خانواده نگرانم» می‌توانید درباره تماس و ملاقات سؤال کنید.
این برگه تشخیص پزشکی نیست و امتیاز آن چیزی درباره شدت بیماری نمی‌گوید. کاربردش این است که نگرانی اصلی در میان صحبت‌ها فراموش نشود. اگر نوشتن دشوار است، می‌توانید نکته‌ها را کوتاه در تلفن همراه ثبت کنید.
۲. تجربه قبلی را دقیق تعریف کنید
به‌جای «دفعه قبل خیلی بد بود»، توضیح دهید چه نشانه‌ای داشتید، چه زمانی شروع شد و چه کمکی دریافت کردید. اگر دارویی مصرف می‌کردید یا به‌دلیل بی‌خوابی، درد یا ولع درمان را رها کردید، آن را بگویید. همین جزئیات می‌توانند پرسش‌های ارزیابی را دقیق‌تر کنند.
۳. اطلاعات لازم را آماده کنید
نام مواد و داروها، زمان آخرین مصرف، بیماری‌های شناخته‌شده و سابقه تشنج یا بستری را همراه داشته باشید. اگر مقدار مصرف را دقیق نمی‌دانید، حدود آن و میزان اطمینان خود را بیان کنید. درباره درمان‌های تجویزشده قبلی نیز توضیح دهید و آن‌ها را بدون نظر پزشک تغییر ندهید.
۴. برای هماهنگی کمک بگیرید
اگر ترجیح می‌دهید تنها مراجعه نکنید، از یک فرد قابل اعتماد بخواهید برای رفت‌وآمد یا یادداشت پرسش‌ها همراهتان باشد. پیش از جلسه مشخص کنید چه اطلاعاتی را مایلید در حضور او مطرح کنید. بخشی از گفت‌وگو ممکن است لازم باشد به‌صورت خصوصی با درمانگر انجام شود.
۵. زمان قدم بعدی را مشخص کنید
در پایان تماس یا جلسه، بپرسید اقدام بعدی چیست، کجا باید مراجعه کنید و چه مدارکی لازم است. عبارت «بعداً پیگیری می‌کنم» را به یک برنامه روشن تبدیل کنید. اگر پیش از موعد علائم خطر ظاهر شد، مسیر اورژانسی بر برنامه عادی مراجعه اولویت دارد.
اگر از بی‌خوابی و بی‌قراری پس از قطع مصرف می‌ترسم، چه بپرسم؟
خواب یکی از موضوعاتی است که باید در ارزیابی اولیه مطرح شود، به‌خصوص اگر قبلاً بی‌خوابی باعث رهاکردن درمان شده باشد. درباره ساعت خواب، بیداری‌های شبانه، مصرف کافئین و هر داروی خواب‌آور توضیح دهید. خواب‌آور فرد دیگر یا ترکیب خودسرانه چند دارو، راه امنی برای حل این مشکل نیست.
از درمانگر بپرسید چه تغییراتی را ثبت کنید و در چه شرایطی باید زودتر مراجعه کنید. راهنمای بی‌خوابی بعد از ترک اعتیاد می‌تواند به آماده‌کردن پرسش‌ها کمک کند. بی‌خوابی همراه با گیجی، توهم، رفتار غیرعادی یا خطر آسیب، به بررسی فوری نیاز دارد.
ترس از مصرف دوباره را چگونه با درمانگر مطرح کنیم؟
ممکن است نگرانی اصلی شما روزهای پس از پایان اقامت باشد: بازگشت به یک جمع مصرف‌کننده، تنهایی یا فشار کاری. این موضوع را به روز ترخیص موکول نکنید. از ابتدا بپرسید برنامه پیگیری، جلسات بعدی و راه ارتباطی هنگام شدت‌گرفتن وسوسه چگونه خواهد بود.
درمان به مدیریت نشانه‌های روزهای اول محدود نمی‌شود. شناخت موقعیت‌های پرخطر و تمرین راه‌های پاسخ‌دادن به آن‌ها باید در برنامه ادامه مراقبت جای داشته باشد. برای آشنایی بیشتر با این بخش، مطلب مدیریت ولع مصرف و شناخت محرک‌ها را بخوانید.
اگر مصرف دوباره اتفاق افتاد، موضوع را هرچه زودتر با تیم درمان مطرح کنید تا وضعیت و نیاز به تغییر مراقبت بررسی شود. در مصرف مواد افیونی، بازگشت به مقدار قبلی پس از دوره قطع مصرف می‌تواند خطر اوردوز داشته باشد. کاهش هوشیاری یا تنفس کند و دشوار به کمک فوری اورژانس نیاز دارد.
محیط اقامت، غذا و برنامه روزانه چه نقشی دارند؟
شناخت محیط اقامت می‌تواند بخشی از ابهام پیش از مراجعه را برطرف کند. درباره محل خواب، نظافت، وعده‌های غذایی، زمان استراحت و فعالیت‌های روزانه سؤال کنید. برای آشنایی اولیه، گالری محیط راهی به سوی نور را ببینید و وضعیت فعلی امکانات را تلفنی تأیید کنید.
وعده‌های منظم و تغذیه متناسب با وضعیت فرد می‌توانند از روند بهبودی حمایت کنند. اگر دیابت، بیماری گوارشی، حساسیت غذایی یا مشکل اشتها دارید، پیش از پذیرش اطلاع دهید. غذا، تفریح و امکانات رفاهی در کنار مراقبت درمانی معنا پیدا می‌کنند و به‌تنهایی نشانه کافی‌بودن خدمات پزشکی نیستند.
تصاویر این مقاله بازطراحی گرافیکی عکس‌های ارسالی مرکز هستند. غذاها، رنگ رختخواب، صندلی‌ها، قاب‌بندی و برخی جزئیات بصری ویرایش شده‌اند؛ برای اطلاع از امکانات و منوی فعلی، از پذیرش سؤال کنید.
هزینه درمان و مدت دوری از کار را چگونه بررسی کنیم؟
نگرانی مالی یا مسئولیت‌های شغلی را از همان تماس اول مطرح کنید. درخواست کنید هزینه اقامت، ارزیابی، ویزیت، دارو، آزمایش و خدمات پیگیری به‌روشنی توضیح داده شود. درباره مواردی که ممکن است هزینه جداگانه داشته باشند، پاسخ مشخص بگیرید.
مدت یک بسته اقامتی با مدت کل درمان یکسان نیست. زمان موردنیاز برای مراقبت به وضعیت فرد و روند ارزیابی بستگی دارد و ممکن است پس از اقامت نیز پیگیری لازم باشد. در صفحه تعرفه و هزینه‌های درمان با خدمات معرفی‌شده آشنا شوید و مبلغ روز و موارد شامل هزینه را از مرکز استعلام کنید.
اگر شاغل هستید، نوع کار و مسئولیت‌های حساس خود را به پزشک بگویید. درباره زمان مناسب بازگشت و تأثیر علائم یا داروها بر هوشیاری و عملکرد سؤال کنید. برنامه درمان و بازگشت به کار باید با شرایط واقعی شما هماهنگ شود.
خانواده چگونه در شروع درمان همراهی کند؟
از فرد بپرسید دقیقاً از چه چیزی نگران است و برای شنیدن پاسخ به او فرصت بدهید. می‌توانید بگویید: «می‌خواهم بفهمم چه چیزی شروع درمان را سخت کرده؛ اگر بخواهی، در گرفتن اطلاعات همراهت هستم». گفت‌وگو را روی یک قدم عملی، مثل هماهنگی ارزیابی، متمرکز کنید.
برای حمایت‌های بعدی، راهنمای نقش خانواده در پیشگیری از عود اعتیاد در سایت آموزشی ترک‌اعتیاد را بخوانید. همراهی خانواده می‌تواند با حضور در جلسات پیشنهادی، شناخت علائم خطر و رعایت برنامه پیگیری ادامه پیدا کند. مسئولیت مراقبت از فرد نیز باید با توان و ایمنی خانواده هماهنگ باشد.
پرسش‌های متداول درباره ترس از ترک اعتیاد
از خماری می‌ترسم؛ آیا برای مشاوره باید اول مصرف را قطع کنم؟
برای گرفتن اطلاعات و درخواست ارزیابی می‌توانید وضعیت فعلی مصرف خود را مطرح کنید. پیش از قطع یا کاهش خودسرانه، به‌خصوص در مصرف الکل و بعضی آرام‌بخش‌ها، راهنمایی پزشکی بگیرید. اگر نشانه خطر دارید، اقدام اورژانسی را به تماس عادی با مرکز موکول نکنید.
آیا مراجعه برای مشاوره به معنای نیاز قطعی به بستری است؟
خیر؛ نیاز به اقامت یا نوع دیگری از مراقبت پس از ارزیابی روشن می‌شود. هنگام هماهنگی بپرسید جلسه برای ارزیابی، مشاوره یا پذیرش است و چه خدماتی ارائه می‌شود. توضیح روشن درباره هدف مراجعه می‌تواند تصمیم‌گیری را آسان‌تر کند.
برای ترک گل هم ممکن است کمک تخصصی لازم باشد؟
بله؛ اختلال در کنترل مصرف، مشکلات خواب، اضطراب یا تأثیر مصرف بر کار و روابط، دلایلی برای درخواست ارزیابی هستند. همه افراد به اقامت نیاز ندارند و برنامه مناسب باید با توجه به وضعیت هر شخص انتخاب شود. وجود توهم یا بدبینی شدید را جدی بگیرید.
اگر شیشه یا کوکائین مصرف کرده باشم، ترس و بدبینی را باید مطرح کنم؟
بله؛ زمان شروع نشانه‌ها و ارتباط آن‌ها با مصرف یا کم‌خوابی را توضیح دهید. توهم، گیجی، رفتار بسیار آشفته یا خطر آسیب به خود و دیگران به بررسی فوری نیاز دارد. این نشانه‌ها را صرفاً به کمبود اراده نسبت ندهید.
«سورچه» یا «دوا» همان هروئین است؟
این نام‌ها برای تصمیم درمانی دقیق کافی نیستند و کاربرد آن‌ها ممکن است متفاوت باشد. همان نام شنیده‌شده و اطلاعاتی را که درباره مصرف دارید، بدون حدس‌زدن ترکیب ماده بیان کنید. تشخیص و انتخاب مراقبت به بررسی تخصصی نیاز دارد.
آیا داروهای اعصاب باید هنگام ورود به مرکز قطع شوند؟
داروهای تجویزشده را خودسرانه قطع نکنید. فهرست داروها و نسخه‌های در دسترس را برای بررسی همراه ببرید. درباره ادامه، تغییر یا کاهش آن‌ها پزشک باید با توجه به شرایط شما تصمیم بگیرد.
اگر فقط از هزینه و محیط کمپ بترسم، تماس فایده دارد؟
بله؛ می‌توانید درباره هزینه، برنامه روزانه، شیوه ملاقات و مدارک لازم سؤال کنید. پاسخ‌ها را یادداشت کنید و هر بخش نامشخص را دوباره بپرسید. برای هماهنگی ارزیابی تخصصی نیز از پذیرش راهنمایی بخواهید.
برای شروع گفت‌وگو با راهی به سوی نور چه بگوییم؟
می‌توانید تماس را ساده شروع کنید: «برای شروع درمان کمک می‌خواهم، اما از خماری یا بستری‌شدن می‌ترسم. می‌خواهم بدانم برای ارزیابی چه کاری انجام بدهم». سپس نوع مصرف، داروهای همراه و نگرانی اصلی خود را به اندازه‌ای که برای هماهنگی لازم است توضیح دهید.
برای آشنایی با مسیر مراجعه، صفحه مشاوره و درمان نور زندگی در دسترس است. اطلاعات تکمیلی ارتباط با مؤسسه را نیز در صفحه شماره و تماس با مرکز ترک اعتیاد در سایت رسمی MRBSN ببینید. پیش از حرکت، زمان و نشانی مراجعه را تأیید کنید.
ترس از شروع درمان را می‌توان به چند پرسش مشخص تبدیل کرد: چه خطری وجود دارد، چه مراقبتی لازم است و قدم بعدی چیست؟ برای هماهنگی مراجعه به مؤسسه راهی به سوی نور، با مدیریت: ۰۹۱۲۳۴۹۹۸۶۰ یا پذیرش: ۰۲۱-۷۷۴۵۸۴۴۸ تماس بگیرید و مهم‌ترین نگرانی خود درباره شروع درمان را مطرح کنید.
