برای هماهنگی مراجعه، ابتدا با دفتر یا پذیرش تماس بگیرید و محل انجام ارزیابی را بپرسید. دفتر سراج و محل اقامت درمانی دو مقصد متفاوت‌اند؛ اطلاعات ارتباطی بیشتر در صفحه شماره و تماس با مرکز ترک اعتیاد آمده است.

عوارض گل و ماریجوانا می‌تواند شامل اختلال حافظه و تمرکز، اضطراب، افزایش ضربان قلب، آسیب ناشی از دود و وابستگی باشد. در بعضی افراد، مصرف مکرر با استفراغ‌های دوره‌ای یا مشکلات روانی جدی همراه می‌شود. شدت این مشکلات به مقدار و قدرت ماده، دفعات مصرف، سن و وضعیت سلامت فرد بستگی دارد؛ بنابراین «گیاهی‌بودن» نشانه بی‌خطر بودن نیست.

همه کسانی که گل مصرف کرده‌اند به بستری نیاز ندارند. با این حال، نشانه‌های خطر، ناتوانی در کنترل مصرف یا مناسب‌نبودن محیط خانه می‌تواند نوع مراقبت لازم را تغییر دهد. این راهنما کمک می‌کند تفاوت میان وضعیت اورژانسی، نیاز به ارزیابی تخصصی و احتمال نیاز به اقامت درمانی را بهتر بشناسید.

گل چیست و چه تفاوتی با ماریجوانا دارد؟

در گفت‌وگوی روزمره، «گل» معمولاً به بخش گل‌دار خشک‌شده گیاه شاهدانه گفته می‌شود و ماریجوانا نام رایج فرآورده‌های این گیاه است. نامی که فروشنده روی ماده می‌گذارد، ترکیب یا قدرت واقعی آن را مشخص نمی‌کند. فرآورده‌هایی با ظاهر شبیه هم ممکن است اثرهای متفاوتی داشته باشند.

THC، یا تتراهیدروکانابینول، ترکیبی است که بخش مهمی از اثر نشئگی و تغییر ادراک را ایجاد می‌کند. CBD ترکیب دیگری در شاهدانه است که به‌تنهایی همان نشئگی THC را ایجاد نمی‌کند. وجود CBD یا استفاده پزشکی از بعضی داروهای حاوی کانابینوئید، مصرف خودسرانه گل را به یک درمان تأییدشده تبدیل نمی‌کند.

چرا قدرت THC از نام گل مهم‌تر است؟

فرآورده‌های حاوی THC بیشتر می‌توانند اثرهای مسموم‌کننده قوی‌تری داشته باشند و احتمال مصرف بیش از اندازه را بالا ببرند. بعضی عصاره‌ها و فرآورده‌های ویپ نیز THC غلیظ دارند. ادعای «این مدل سبک است» یا «فقط طبیعی است» برای سنجش خطر کافی نیست.

برای ارزیابی پزشکی، دانستن دفعات مصرف، زمان آخرین مصرف و شکل فرآورده مفیدتر از تکیه بر نام تجاری یا خیابانی است. اگر ترکیب ماده معلوم نیست، همین موضوع را به پزشک بگویید. برای آشنایی بیشتر با مطالب مربوط به این ماده می‌توانید راهنماهای ترک گل در سایت ترک اعتیاد را بخوانید.

عوارض گل بر بدن و روان چه نشانه‌هایی دارد؟

اثرهای پس از مصرف، مشکلات ناشی از مصرف مکرر و علائم بعد از قطع مصرف، یکسان نیستند. مثلاً اضطراب بلافاصله پس از مصرف با بی‌قراری چند روز بعد از قطع مصرف، ممکن است علت و مسیر بررسی متفاوتی داشته باشد. ثبت زمان شروع نشانه‌ها به پزشک کمک می‌کند این تفاوت را تشخیص دهد.

این جدول ابزار تشخیص بیماری نیست و نشانه‌های آن علت‌های دیگری هم دارند. اگر چند مورد را تجربه می‌کنید، شرح دقیق آن‌ها را برای ارزیابی همراه ببرید. برای آشنایی با مشکلات مرتبط با مواد دیگر نیز صفحه عوارض ناشی از اعتیاد در نور زندگی قابل مطالعه است.

اثر گل بر حافظه، تمرکز و یادگیری

مصرف گل می‌تواند حافظه، توجه، هماهنگی حرکات و زمان واکنش را مختل کند. در زندگی روزمره، این مشکل ممکن است به شکل فراموش‌کردن قرارها، دشواری در یادگیری یا اشتباه هنگام انجام کارهای نیازمند دقت دیده شود. رانندگی و کار با ابزار خطرناک پس از مصرف، انتخاب ایمنی نیست.

افت عملکرد را نباید فوراً به کم‌هوشی یا بی‌مسئولیتی نسبت داد. لازم است زمان مصرف، کیفیت خواب و نشانه‌های همراه بررسی شود. چنین توضیحی به خانواده کمک می‌کند مسئله را به‌صورت یک مشکل قابل ارزیابی مطرح کند و گفت‌وگو را از سرزنش دور نگه دارد.

اضطراب، بدگمانی و خطر روان‌پریشی

گل برای بعضی افراد با اضطراب، احساس ناامنی یا بدگمانی همراه است. ارتباط مصرف شاهدانه با روان‌پریشی و برخی اختلالات پایدار روانی نیز گزارش شده است؛ این ارتباط در شروع مصرف از سن پایین و مصرف مکرر قوی‌تر دیده می‌شود. با این حال، هر مصرف‌کننده‌ای دچار اسکیزوفرنی نمی‌شود و علت یک اختلال روانی را نمی‌توان با یک نشانه تعیین کرد.

شنیدن صداهایی که دیگران نمی‌شنوند، دیدن چیزهایی که وجود ندارند یا باورهای ترسناک و غیرواقعی، نشانه‌هایی برای ارزیابی فوری‌اند. در چنین وضعیتی، بحث برای اثبات اشتباه‌بودن باور فرد معمولاً کمکی نمی‌کند. برای توضیح اختصاصی حمله اضطرابی، مقاله پانیک بعد از مصرف گل را بخوانید.

عوارض گل برای قلب و فشار خون

شاهدانه می‌تواند بلافاصله پس از مصرف، ضربان قلب و فشار خون را افزایش دهد. پژوهش‌ها درباره ارتباط آن با بیماری‌های قلبی و سکته نیز نگرانی‌هایی مطرح کرده‌اند، اما تعیین سهم دقیق ماده، دود و عوامل همراه نیاز به بررسی بیشتر دارد. این یافته‌ها به معنی وقوع قطعی سکته در هر مصرف‌کننده نیست.

درد قفسه سینه، غش، تنگی نفس یا تپش قلب همراه با ضعف شدید را نباید با جمله «فقط از گل است» نادیده گرفت. اگر چنین نشانه‌هایی وجود دارد، مراجعه اورژانسی بر تماس برای پذیرش کمپ اولویت دارد. به تیم درمان بگویید چه ماده‌ای، چه زمانی و همراه با چه دارو یا ماده دیگری مصرف شده است.

دود ماریجوانا و سلامت ریه

دود شاهدانه می‌تواند بافت ریه را آسیب بزند و با سرفه، خلط و برونشیت همراه باشد. بعضی نشانه‌های تنفسی پس از قطع مصرف تدخینی بهتر می‌شوند. درباره میزان دقیق خطر سرطان ریه و برخی بیماری‌های مزمن تنفسی، هنوز به پژوهش بیشتری نیاز است.

نداشتن سرفه به معنی بی‌خطر بودن مصرف نیست. از سوی دیگر، هر سرفه‌ای را هم نباید به گل نسبت داد؛ استمرار نشانه‌ها نیازمند بررسی علت است. استفاده از شکل‌های بدون دود نیز خطرهای ناشی از THC، وابستگی یا مسمومیت را از بین نمی‌برد.

استفراغ مکرر بعد از گل؛ نشانه‌ای که کمتر شناخته شده است

در بعضی افراد با مصرف طولانی‌مدت و مکرر شاهدانه، دوره‌های تهوع، استفراغ شدید و درد شکم ایجاد می‌شود. یکی از علت‌های قابل بررسی، «سندرم استفراغ ناشی از کانابینوئید» یا CHS است. این مشکل می‌تواند باعث کم‌آبی، اختلال املاح و آسیب حاد کلیه شود.

بعضی افراد از کاهش موقت نشانه‌ها با دوش آب گرم حرف می‌زنند، اما این علامت به‌تنهایی تشخیص را ثابت نمی‌کند و دوش گرم درمان بیماری نیست. پزشک باید علت‌های دیگر استفراغ را نیز بررسی کند. در صورت تأیید ارتباط با شاهدانه، قطع مصرف بخش اساسی درمان و پیشگیری از تکرار مشکل است.

خوراکی‌های حاوی THC هم بی‌خطر نیستند

خوراکی‌های حاوی شاهدانه ممکن است دیرتر اثر کنند و اثر آن‌ها طولانی‌تر یا غیرقابل پیش‌بینی باشد. فرد ممکن است پیش از ظاهرشدن اثر، دوباره مصرف کند و دچار مسمومیت شود. قدرت واقعی فرآورده نیز همیشه از روی بسته‌بندی مشخص نیست.

این محصولات باید دور از دسترس کودکان نگهداری شوند. اگر کودک محصول حاوی THC خورده است یا فردی پس از مصرف، افت هوشیاری یا مشکل تنفسی دارد، ارزیابی اورژانسی لازم است. منتظر نمانید تا صرفاً با خوابیدن حال او بهتر شود.

چرا مصرف گل در نوجوانی و جوانی حساس‌تر است؟

مغز تا حدود ۲۵سالگی همچنان در حال رشد است و مصرف در سن پایین می‌تواند بر فرایندهای یادگیری و حافظه اثر بگذارد. شروع زودهنگام و مصرف مکرر، با خطر بیشتر اختلال مصرف شاهدانه نیز همراه است. همین موضوع، ارزیابی نوجوان را به مسئله‌ای فراتر از «تفریح با دوستان» تبدیل می‌کند.

کنجکاوی، جمع دوستان یا تلاش برای کنارآمدن با فشارهای روانی ممکن است در داستان مصرف یک فرد نقش داشته باشد. این احتمال‌ها را باید از خود او پرسید؛ نمی‌توان با یک پاسخ، تجربه همه جوانان را توضیح داد. همچنین داده‌های کشورهای دیگر برای اعلام اینکه «جوانان ایران بیشتر به چه ماده‌ای گرایش دارند» کافی نیست.

برای مثال فرضی، دانشجویی را در نظر بگیرید که می‌گوید بدون مصرف نمی‌تواند آرام شود و به‌تدریج از کلاس‌ها عقب افتاده است. سؤال مفید این است که مصرف چه نقشی در زندگی او پیدا کرده و چه چیزی را مختل کرده است. صرفِ کم‌بودن تعداد دفعات مصرف، نیاز به بررسی را منتفی نمی‌کند.

آیا عوارض گل بعد از ترک برطرف می‌شود؟

بعضی مشکلات ممکن است پس از قطع مصرف بهتر شوند، اما نمی‌توان برای همه افراد زمان یکسانی تعیین کرد. شدت و مدت مصرف، وضعیت روانی و وجود بیماری‌های دیگر بر مسیر بهبود اثر می‌گذارند. بهترشدن یک نشانه هم لزوماً به معنی برطرف‌شدن همه مشکلات نیست.

در یک پژوهش تصادفی روی ۸۸ نوجوان و جوان ۱۶ تا ۲۵ساله، چهار هفته پرهیز از شاهدانه با بهبود یادگیری کلامی همراه بود و بخش مهمی از این تغییر در هفته نخست دیده شد. در همان مطالعه، بهبود اختصاصی توجه در گروه پرهیز مشاهده نشد. بنابراین این نتیجه را نمی‌توان به «ترمیم کامل مغز همه افراد در یک هفته» تبدیل کرد.

اگر فراموشی، افت خلق، بدگمانی یا اختلال خواب ادامه دارد، بهتر است وضعیت دوباره ارزیابی شود. روند بهبود را با نشانه‌های مشخص بسنجید: آیا فرد به برنامه روزانه برمی‌گردد، قرارهایش را به خاطر می‌سپارد و درمان را پیگیری می‌کند؟ چنین اطلاعاتی از وعده‌های قطعی درباره تعداد روزهای بهبودی مفیدتر است.

چه علائمی بعد از مصرف گل به اقدام فوری نیاز دارند؟

در ایران، در صورت درد قفسه سینه، تنگی نفس شدید، بیهوشی یا کاهش هوشیاری، تشنج یا نشانه‌های سکته با اورژانس ۱۱۵ تماس بگیرید. خطر فوری خودکشی یا آسیب به دیگران، توهم شدید همراه با رفتار ناایمن و استفراغ شدید با نشانه‌های کم‌آبی نیز نیازمند رسیدگی فوری است. این وضعیت‌ها را به انتظار برای نوبت مشاوره یا پذیرش کمپ موکول نکنید.

تا رسیدن کمک، در صورت امن‌بودن شرایط کنار فرد بمانید و اجازه رانندگی ندهید. به فردی که هوشیاری کافی ندارد خوراکی یا نوشیدنی ندهید و برای آرام‌کردن او داروی خودسرانه مصرف نکنید. نام مواد و داروهای مصرف‌شده و زمان تقریبی مصرف را به امدادگران بگویید.

ارزیابی عوارض گل از کجا شروع می‌شود؟

ارزیابی با شرح مصرف و وضعیت فعلی آغاز می‌شود؛ آزمایش به‌تنهایی جای گفت‌وگوی بالینی را نمی‌گیرد. پزشک یا متخصص سلامت روان درباره الگوی مصرف، نشانه‌های جسمی، خواب، خلق و تأثیر مصرف بر زندگی سؤال می‌کند. بررسی مصرف هم‌زمان الکل، سیگار، آرام‌بخش‌ها یا مواد دیگر نیز مهم است.

پیش از مراجعه، یک یادداشت کوتاه تهیه کنید: از چه زمانی مصرف شروع شده، آخرین مصرف چه وقت بوده و مهم‌ترین نگرانی چیست؟ نام داروها، سابقه مراجعه اورژانسی و تجربه تلاش‌های قبلی برای قطع مصرف را هم بنویسید. اگر زمان یا مقدار را نمی‌دانید، به‌جای حدس قطعی، همین عدم اطمینان را بیان کنید.

برای نمونه، جمله «هفته‌ای چند بار مصرف دارد و بعد از آن دو شب نمی‌خوابد» اطلاعات قابل استفاده‌تری از «حال او همیشه بد است» می‌دهد. خانواده می‌تواند مشاهداتش را جدا از برداشت‌های شخصی مطرح کند. چنین گزارشی به تعیین مسئله اصلی و سطح مراقبت کمک می‌کند.

اگر مصرف گل با افت عملکرد، اضطراب مکرر یا تلاش‌های ناموفق برای قطع همراه شده است، برای هماهنگی ارزیابی با پذیرش راهی به سوی نور به شماره 021-77458447 تماس بگیرید. هنگام تماس، سن، مهم‌ترین نشانه و مواد مصرف‌شده را توضیح دهید. مشخص کنید که آیا نشانه خطر فوری وجود دارد یا خیر.

آیا گل فقط وابستگی روانی ایجاد می‌کند؟

خیر؛ مصرف مکرر می‌تواند با تحمل، دشواری در کنترل مصرف و علائم پس از قطع همراه شود. مصرف بیشتر از تصمیم اولیه، تلاش ناموفق برای کنارگذاشتن ماده و ادامه مصرف با وجود مشکلات، از نشانه‌های قابل بررسی‌اند. تشخیص اختلال مصرف شاهدانه به ارزیابی تخصصی نیاز دارد.

بهتر است گفت‌وگو را به دعوا بر سر واژه «معتاد» محدود نکنید. مهم‌تر این است که فرد تا چه حد می‌تواند مصرف را کنترل کند و چه پیامدهایی تجربه کرده است. این نگاه، مسیر پیشنهاد کمک را روشن‌تر می‌کند.

درمان عوارض گل و وابستگی چگونه انجام می‌شود؟

درمان به مشکل غالب و شدت آن بستگی دارد. رسیدگی به مسمومیت، بررسی بیماری جسمی، درمان اختلال روانی همراه و کمک برای قطع مصرف، ممکن است بخش‌های متفاوت یک برنامه باشند. هیچ برنامه واحدی برای همه افراد مناسب نیست.

برای اختلال مصرف شاهدانه، روش‌هایی مانند درمان شناختی‌رفتاری، تقویت انگیزه برای تغییر و تقویت رفتارهای مرتبط با بهبودی پشتوانه پژوهشی دارند. پزشک ممکن است بعضی نشانه‌ها یا بیماری‌های همراه را با دارو درمان کند. با این حال، در حال حاضر داروی اختصاصیِ تأییدشده توسط FDA برای درمان اختلال مصرف شاهدانه وجود ندارد.

روان‌درمانی چه کمکی می‌کند؟

در درمان شناختی‌رفتاری، فرد ارتباط میان موقعیت‌ها، فکرها، احساس‌ها و مصرف را بررسی می‌کند. سپس برای موقعیت‌هایی مثل تعارف دوستان، فشار کاری یا تنها ماندن، پاسخ‌های عملی تمرین می‌شود. هدف این است که تصمیم به قطع مصرف، در زندگی روزمره قابل اجرا شود.

گفت‌وگوی انگیزشی به روشن‌شدن دلایل شخصی تغییر کمک می‌کند. ممکن است یک نفر نگران درس باشد و دیگری بخواهد رابطه‌اش با خانواده را بهتر کند. برنامه درمان زمانی قابل پیگیری‌تر است که این هدف‌ها روشن و واقع‌بینانه باشند.

برای مثال، می‌توان در جلسه درمان مشخص کرد فرد پس از دریافت پیام یک دوستِ مصرف‌کننده چه پاسخی بدهد و با چه کسی تماس بگیرد. این تمرین با توصیه کلی «اراده‌ات را قوی کن» تفاوت دارد، چون رفتار بعدی را مشخص می‌کند. انتخاب تمرین مناسب باید با توجه به شرایط همان فرد انجام شود.

علائم بعد از قطع مصرف گل چقدر طول می‌کشد؟

در مصرف‌کنندگان مکرر، علائم قطع مصرف معمولاً طی ۲۴ تا ۴۸ ساعت آغاز می‌شود و اغلب در روزهای دوم تا ششم به اوج می‌رسد. بی‌قراری، تحریک‌پذیری، اضطراب، اختلال خواب و کاهش اشتها از نشانه‌های شناخته‌شده‌اند. بعضی علائم، به‌ویژه در مصرف سنگین، ممکن است چند هفته یا بیشتر ادامه پیدا کنند.

بروز این علائم به معنی شکست درمان یا ضرورت بازگشت به مصرف نیست. درباره شدت نشانه‌ها و راه مدیریت آن‌ها با درمانگر صحبت کنید. اگر مصرف هم‌زمان الکل یا داروهای آرام‌بخش وجود دارد، برنامه قطع باید از نظر خطرهای آن مواد نیز بررسی شود.

نقش خواب، برنامه روزانه و حمایت خانواده

برنامه منظم روزانه، وعده‌های غذایی قابل تحمل و محیط آرام می‌تواند بخشی از مراقبت حمایتی باشد. برای مشکل خواب، برنامه را با درمانگر تنظیم کنید و برای تسکین نشانه‌ها سراغ قرص‌های خودسرانه نروید. علائم شدید یا ادامه‌دار را برای ارزیابی دوباره گزارش کنید.

خانواده می‌تواند در یادآوری قرارها، فراهم‌کردن رفت‌وآمد و گفت‌وگوی آرام کمک کند. در عین حال، بهتر است درباره حدود حمایت و مسئولیت‌های فرد توافق مشخصی وجود داشته باشد. تصمیم‌ها را تا حد امکان با مشارکت خود فرد و تیم درمان بگیرید.

چه زمانی درمان سرپایی کافی است و چه زمانی بستری مطرح می‌شود؟

نام ماده به‌تنهایی تعیین نمی‌کند که فرد باید بستری شود. ایمنی، شدت وابستگی، بیماری‌های همراه، نتیجه درمان‌های قبلی و شرایط زندگی، در انتخاب سطح مراقبت نقش دارند. برای بعضی افراد درمان سرپایی مناسب است و بعضی دیگر به مراقبت نزدیک‌تر نیاز دارند.

مرکز اقامتی بازتوانی، بخش بستری بیمارستان و بخش روان‌پزشکی خدمات یکسانی ندارند. اگر فرد به مراقبت بیمارستانی نیاز دارد، امکانات رفاهی یک کمپ جای آن را نمی‌گیرد. پس از پایدارشدن وضعیت، می‌توان درباره ادامه درمان سرپایی یا اقامتی تصمیم گرفت.

چه چیزی می‌تواند توصیه به اقامت درمانی را تقویت کند؟

اگر فرد بارها تلاش کرده مصرف را کنار بگذارد اما نتوانسته برنامه را حفظ کند، درمانگر باید علت را بررسی کند. محیطی که مصرف در آن ادامه دارد، نبود حمایت کافی یا اختلال شدید در برنامه روزانه می‌تواند مراقبت سرپایی را دشوار کند. در این شرایط، اقامت درمانیِ متناسب با نیاز فرد ممکن است انتخاب مناسب‌تری باشد.

نیاز به مراقبت بیشتر را با «مجازات» یا دورکردن فرد از خانواده یکسان ندانید. هدف باید اجرای برنامه درمان، حمایت و آماده‌شدن برای ادامه زندگی پس از ترخیص باشد. مدت اقامت و زمان بازبینی برنامه نیز باید از ابتدا روشن شود.

هنگام انتخاب کمپ ترک گل چه سؤال‌هایی بپرسیم؟

انتخاب کمپ ترک گل را با پرسش درباره ارزیابی و برنامه درمان شروع کنید. محیط آرام، فضای سبز و امکانات ورزشی می‌تواند در تجربه اقامت اهمیت داشته باشد، اما به‌تنهایی کیفیت درمان را مشخص نمی‌کند. تصویر زیبا نیز جای بررسی خدمات واقعی و تناسب آن‌ها با وضعیت فرد را نمی‌گیرد.

در تماس یا مراجعه اولیه، این موارد را روشن کنید:

• مجوز مرکز چیست و چه گروه‌هایی را می‌پذیرد؟
• ارزیابی اولیه را چه متخصصی انجام می‌دهد؟
• برنامه روان‌درمانی چگونه تنظیم و بازبینی می‌شود؟
• اگر وضعیت جسمی یا روانی فرد بدتر شود، مسیر ارجاع چیست؟
• هزینه، مدت پیشنهادی اقامت و شرایط ترخیص چگونه توضیح داده می‌شود؟
• ارتباط خانواده و حفظ حریم خصوصی چگونه انجام می‌شود؟
• پس از ترخیص، چه برنامه‌ای برای ادامه مراقبت وجود دارد؟

برای افراد زیر ۱۸ سال، پذیرش در یک مرکز مخصوص بزرگسالان را مناسب فرض نکنید. سن مجاز پذیرش، خدمات متناسب با نوجوان و مسیر ارجاع تخصصی را پیش از هر تصمیم بپرسید. درباره امکان پذیرش هر فرد نیز باید پاسخ مشخص و متناسب با شرایط او دریافت شود.

پس از ترخیص، چه چیزی باید ادامه پیدا کند؟

ترخیص به معنی پایان مراقبت نیست. بهتر است قرار بعدی، راه تماس در صورت مشکل و برنامه مواجهه با موقعیت‌های مصرف از قبل روشن باشد. ادامه حمایت باید مسائل مصرف و شرایط روانی و اجتماعی فرد را در نظر بگیرد.

به‌جای پرسیدن فقط «چند روز باید بماند؟»، بپرسید «پس از این دوره، چه برنامه‌ای را باید ادامه دهد؟». پاسخ روشن به این سؤال به خانواده کمک می‌کند نقش خود را بهتر بشناسد. مطالب آموزشی مرتبط را می‌توانید در وبلاگ نور زندگی دنبال کنید.

پرسش‌های متداول درباره عوارض گل و ماریجوانا

آیا مصرف تفریحی گل هم می‌تواند مشکل ایجاد کند؟

بله؛ مصرف غیرروزانه هم ممکن است با اختلال توجه، اضطراب یا اثرهای ناخواسته همراه باشد. شدت مشکل به قدرت فرآورده و شرایط فرد نیز بستگی دارد و فقط از روی دفعات مصرف تعیین نمی‌شود.

آیا گل می‌تواند باعث توهم شود؟

مصرف شاهدانه ممکن است با توهم، بدگمانی و اختلال در تشخیص واقعیت همراه شود. این نشانه‌ها نیازمند ارزیابی فوری‌اند، به‌ویژه اگر رفتار ناایمن یا خطر آسیب وجود داشته باشد.

آیا تپش قلب بعد از گل همیشه از اضطراب است؟

خیر؛ شاهدانه می‌تواند ضربان قلب را افزایش دهد و علت‌های دیگری هم برای تپش قلب وجود دارد. درد قفسه سینه، غش، تنگی نفس یا ضعف شدید را بدون بررسی به اضطراب نسبت ندهید.

آیا استفراغ مکرر می‌تواند با مصرف ماریجوانا مرتبط باشد؟

بله؛ در برخی مصرف‌کنندگان مکرر و طولانی‌مدت، سندرم CHS یکی از علت‌های قابل بررسی است. پزشک باید علت‌های دیگر را هم بررسی کند و در صورت کم‌آبی یا ناتوانی در نگه‌داشتن مایعات، رسیدگی سریع لازم است.

آیا یک داروی قطعی برای ترک گل وجود دارد؟

داروی اختصاصی تأییدشده توسط FDA برای اختلال مصرف شاهدانه وجود ندارد. درمان می‌تواند شامل روان‌درمانی و، در صورت نیاز، رسیدگی دارویی به نشانه‌ها یا بیماری‌های همراه با نظر پزشک باشد.

آیا برای ترک گل حتماً باید به کمپ رفت؟

خیر؛ بعضی افراد با درمان سرپایی و پیگیری منظم کمک می‌گیرند. اگر کنترل مصرف دشوار باشد، محیط خانه مناسب نباشد یا درمان قبلی نتیجه کافی نداده باشد، نیاز به مراقبت فشرده‌تر یا اقامت درمانی بررسی می‌شود.

آیا نوجوان مصرف‌کننده گل باید در کمپ بزرگسالان بستری شود؟

چنین تصمیمی را نباید بدون ارزیابی تخصصی گرفت. خدمات باید با سن و نیاز نوجوان متناسب باشد و مجوز و شرایط پذیرش مرکز نیز بررسی شود.

برای تماس اولیه با مرکز چه اطلاعاتی آماده کنیم؟

سن، زمان آخرین مصرف، شکل و دفعات مصرف، مهم‌ترین نشانه‌ها و نام داروها یا مواد همراه را آماده کنید. اگر نشانه خطر فوری وجود دارد، ابتدا از خدمات اورژانسی کمک بگیرید.

برای درمان عوارض گل، قدم بعدی را مشخص کنید

اگر مصرف گل سلامت، کار، تحصیل یا روابط را مختل کرده است، ارزیابی تخصصی را عقب نیندازید. برای هماهنگی اولیه با مؤسسه راهی به سوی نور، با 021-77458447 یا 09123499860 تماس بگیرید و وضعیت فعلی را توضیح دهید. اطلاعات معرفی مجموعه در سایت نور زندگی در دسترس است.

اگر ارزیابی نشان دهد که حفظ پرهیز در خانه دشوار است یا فرد به حمایت و مراقبت نزدیک‌تری نیاز دارد، اقامت در کمپ ترک گل یا مرکز ترک اعتیادِ مجاز و متناسب با وضعیت او می‌تواند بخشی از برنامه درمان باشد. تصمیم را بر پایه نیاز واقعی فرد، توان درمانی مرکز و برنامه ادامه مراقبت بگیرید. در وضعیت حاد جسمی یا روانی، رسیدگی بیمارستانی باید مقدم باشد.