ترک قرص‌های اعتیادزا؛ علائم، روش درمان و انتخاب کمپ ترک اعتیاد

ترک قرص‌های اعتیادزا به نوع دارو، مدت مصرف، مقدار مصرف و شرایط جسمی و روانی فرد بستگی دارد و برای همه افراد با یک روش انجام نمی‌شود. برخی داروهای مسکن مخدر مانند متادون و ترامادول و برخی داروهای آرام‌بخش و خواب‌آور مانند بنزودیازپین‌ها می‌توانند در صورت مصرف نادرست یا طولانی‌مدت باعث وابستگی جسمی یا اختلال مصرف شوند. به همین دلیل، قطع ناگهانی بعضی از این داروها می‌تواند خطرناک باشد و بهتر است روند کاهش یا قطع مصرف با ارزیابی پزشک انجام شود.

در این مقاله از ترک قرص‌های اعتیادزا، علائم وابستگی و ترک، تفاوت انواع قرص‌ها، روش‌های درمان، نقش پزشک، روان‌پزشک و روان‌شناس و معیارهای انتخاب یک کمپ ترک اعتیاد مناسب صحبت می‌کنیم. همچنین با خدمات مؤسسه راهی به سوی نور | نور زندگی | noorzendegi و شرایط دوره درمان این مرکز آشنا خواهید شد.

توجه: این مقاله جنبه آموزشی دارد و جایگزین تشخیص یا تجویز پزشک نیست. اگر فردی دارویی مانند متادون، ترامادول یا داروهای آرام‌بخش را به‌صورت منظم مصرف می‌کند، نباید بدون مشورت پزشک آن را به‌طور ناگهانی قطع کند.

قرص‌های اعتیادزا کدام‌اند؟

اصطلاح «قرص اعتیادزا» به گروه‌های مختلفی از داروها اشاره می‌کند و همه آن‌ها اثر یکسانی ندارند. برخی داروها روی سیستم عصبی مرکزی اثر می‌گذارند و در صورت مصرف نادرست، دوز بالا یا استفاده طولانی‌مدت می‌توانند زمینه وابستگی یا سوءمصرف را ایجاد کنند.

در میان داروهای نسخه‌ای، مسکن‌های اوپیوئیدی، داروهای محرک و داروهای آرام‌بخش و خواب‌آور از گروه‌هایی هستند که احتمال سوءمصرف یا وابستگی در آن‌ها اهمیت بیشتری دارد. سازمان SAMHSA نیز همین گروه‌ها را در میان داروهای نسخه‌ای قابل سوءمصرف معرفی می‌کند.

بنابراین نمی‌توان برای تمام قرص‌ها یک نسخه واحد برای ترک ارائه کرد. اولین قدم، شناسایی دقیق دارویی است که فرد مصرف می‌کند و بررسی علت مصرف آن.

چه زمانی مصرف قرص به وابستگی تبدیل می‌شود؟

مصرف هر دارویی لزوماً به معنی اعتیاد نیست. برای مثال، ممکن است فردی دارویی را طبق نسخه پزشک و برای یک مشکل مشخص مصرف کند، بدون اینکه دچار اختلال مصرف شود.

مشکل زمانی جدی‌تر می‌شود که فرد کنترل مصرف را از دست بدهد، مقدار یا دفعات مصرف را خودسرانه افزایش دهد، برای به‌دست‌آوردن یا مصرف دارو زمان زیادی صرف کند یا با وجود پیامدهای منفی همچنان به مصرف ادامه دهد.

در بعضی داروها نیز وابستگی جسمی ممکن است حتی در شرایط مصرف پزشکی ایجاد شود. وابستگی جسمی با اعتیاد یکسان نیست؛ به همین دلیل، ارزیابی پزشک برای تشخیص وضعیت فرد اهمیت زیادی دارد.

مهم‌ترین انواع قرص‌هایی که ممکن است باعث وابستگی شوند | نور زندگی

برای درک بهتر ترک قرص‌های اعتیادزا، بهتر است داروها را بر اساس گروه دارویی بررسی کنیم.

۱. قرص‌های اوپیوئیدی

برخی داروهای مسکن در گروه اوپیوئیدها قرار می‌گیرند. متادون نیز یک اوپیوئید است که علاوه بر کاربرد پزشکی، در درمان وابستگی به اوپیوئیدها استفاده می‌شود.

ترامادول و برخی مسکن‌های اوپیوئیدی نیز در صورت مصرف نادرست می‌توانند باعث وابستگی و مشکلات مرتبط با مصرف مواد شوند. سازمان جهانی بهداشت تأکید می‌کند که وابستگی به اوپیوئیدها نیازمند دسترسی به درمان‌های مبتنی بر شواهد و حمایت‌های روانی و اجتماعی است.

۲. داروهای آرام‌بخش و ضداضطراب

گروه دیگری از داروهای مهم، بنزودیازپین‌ها هستند. برخی داروهای این گروه برای اضطراب، بی‌خوابی، تشنج و شرایط پزشکی دیگر تجویز می‌شوند.

مصرف منظم و طولانی‌مدت می‌تواند باعث وابستگی جسمی شود و قطع ناگهانی آن، به‌خصوص پس از مصرف طولانی، می‌تواند علائم ترک ایجاد کند. راهنمای مشترک ASAM و چند انجمن تخصصی تأکید می‌کند که در افراد وابسته به بنزودیازپین‌ها، قطع ناگهانی توصیه نمی‌شود و کاهش دوز باید به‌صورت تدریجی و تحت نظارت بالینی انجام شود.

۳. داروهای محرک

برخی داروهای محرک برای درمان اختلالاتی مانند ADHD تجویز می‌شوند. مصرف خارج از دستور پزشک یا استفاده از دارو برای ایجاد انرژی و بیداری می‌تواند به سوءمصرف منجر شود.

در این موارد نیز روش درمان باید متناسب با نوع دارو و وضعیت فرد تعیین شود.

علائم اعتیاد به قرص چیست؟

نشانه‌های وابستگی به قرص‌های اعتیادزا همیشه فقط جسمی نیستند. تغییر رفتار و الگوی زندگی فرد نیز می‌تواند هشداری برای وجود مشکل باشد.

برخی نشانه‌های مهم عبارت‌اند از:

  • افزایش خودسرانه مقدار مصرف
  • مصرف دارو بیشتر از مقدار تجویزشده
  • تلاش ناموفق برای کاهش یا قطع مصرف
  • میل شدید به مصرف دارو
  • تهیه دارو از افراد یا منابع غیرپزشکی
  • ادامه مصرف با وجود مشکلات خانوادگی یا شغلی
  • خواب‌آلودگی یا تغییرات غیرمعمول در رفتار
  • صرف زمان زیاد برای پیدا کردن دارو
  • بروز علائم ناخوشایند هنگام کاهش یا قطع مصرف
  • مصرف هم‌زمان چند دارو یا ماده برای رسیدن به اثر بیشتر

وجود یک مورد به‌تنهایی به معنی اعتیاد نیست، اما اگر چند مورد هم‌زمان دیده شود، بهتر است فرد توسط متخصص ارزیابی شود.

علائم ترک قرص‌های اعتیادزا چیست؟

علائم ترک قرص‌های اعتیادزا به نوع دارو بستگی دارد. برای مثال، علائم قطع یک داروی اوپیوئیدی با علائم قطع یک بنزودیازپین یکسان نیست.

در ترک اوپیوئیدها ممکن است علائمی مانند بی‌قراری، تعریق، بدن‌درد، آبریزش بینی، اختلال خواب، مشکلات گوارشی و میل شدید به مصرف دیده شود.

در مقابل، قطع ناگهانی برخی بنزودیازپین‌ها می‌تواند علائم جدی‌تری ایجاد کند و در موارد شدید با عوارض عصبی همراه شود. به همین دلیل، سازمان جهانی بهداشت و راهنماهای تخصصی بر برنامه‌ریزی برای کاهش تدریجی و دریافت کمک پزشکی تأکید دارند.

چرا نباید قرص‌های اعتیادزا را ناگهانی قطع کرد؟

یکی از اشتباهات رایج این است که فرد تصور می‌کند هرچه دارو را سریع‌تر کنار بگذارد، زودتر درمان می‌شود. این تصور درباره همه داروها درست نیست.

در بعضی داروها، قطع ناگهانی می‌تواند علائم ترک شدیدی ایجاد کند. درباره بنزودیازپین‌ها، راهنمای ASAM به‌طور مشخص توصیه می‌کند افرادی که احتمال وابستگی جسمی دارند، دارو را ناگهانی قطع نکنند.

در مورد داروهای اوپیوئیدی نیز تصمیم‌گیری درباره ادامه، کاهش یا پایان درمان باید با توجه به وضعیت فرد انجام شود. حتی متادون ممکن است در بعضی افراد بخشی از درمان استاندارد وابستگی به اوپیوئیدها باشد و قطع آن بدون برنامه پزشکی مناسب نباشد.

ترک قرص‌های اعتیادزا چقدر طول می‌کشد؟

برای ترک قرص‌های اعتیادزا نمی‌توان یک عدد ثابت مانند ۷، ۱۴ یا ۲۱ روز برای همه افراد تعیین کرد.

مدت درمان به نوع دارو، دوز مصرفی، مدت وابستگی، شرایط جسمی، وضعیت روانی و سابقه ترک‌های قبلی بستگی دارد. برخی افراد به یک دوره کوتاه‌تر از مراقبت نزدیک نیاز دارند و بعضی دیگر به برنامه طولانی‌تر و پیگیری مداوم احتیاج پیدا می‌کنند.

برای نمونه، راهنمای ASAM درباره بنزودیازپین‌ها تأکید می‌کند که روند کاهش دوز ممکن است برای بعضی افراد ماه‌ها و حتی بیشتر طول بکشد.

بنابراین وعده‌هایی مانند «ترک قطعی همه قرص‌ها در چند روز» از نظر علمی قابل تعمیم نیستند.

بهترین روش ترک قرص‌های اعتیادزا چیست؟ (noorzendegi)

بهترین روش ترک قرص‌های اعتیادزا، روشی است که پس از شناسایی دارو و ارزیابی وضعیت فرد توسط تیم درمان انتخاب شود.

در مرحله اول، پزشک باید بداند فرد دقیقاً چه دارویی، با چه مقدار و برای چه مدتی مصرف کرده است. مصرف هم‌زمان مواد دیگر و داروهای مختلف نیز باید بررسی شود.

پس از ارزیابی، برنامه درمان می‌تواند شامل مراقبت پزشکی، کاهش تدریجی دارو در موارد لازم، حمایت روان‌شناختی و برنامه پیشگیری از بازگشت به مصرف باشد.

در وابستگی به اوپیوئیدها، درمان دارویی همراه با حمایت روانی و اجتماعی از رویکردهای مبتنی بر شواهد است و سازمان جهانی بهداشت همچنان بر درمان‌های نگهدارنده با داروهایی مانند متادون و بوپرنورفین در افراد مناسب تأکید دارد.

آیا ترک قرص در خانه امکان‌پذیر است؟

این موضوع برای همه افراد پاسخ یکسانی ندارد. بعضی افراد با برنامه پزشک و پیگیری منظم می‌توانند بخشی از روند درمان را خارج از مرکز اقامتی طی کنند.

اما اگر فرد مصرف طولانی‌مدت، وابستگی شدید، مصرف هم‌زمان چند ماده، سابقه شکست‌های متعدد در ترک یا مشکلات روانی قابل‌توجه داشته باشد، ممکن است نیاز به نظارت نزدیک‌تر داشته باشد.

انتخاب کمپ ترک اعتیاد باید بر اساس شرایط فرد انجام شود، نه صرفاً وعده‌های تبلیغاتی. وجود تیم درمان، امکانات مناسب، برنامه روزانه، ارزیابی مستمر و امکان ادامه مراقبت از معیارهای مهم هستند.

نقش پزشک در ترک قرص‌های اعتیادزا

پزشک مسئول ارزیابی بخش مهمی از وضعیت جسمی فرد است. نوع دارو، مقدار مصرف، مدت استفاده، بیماری‌های زمینه‌ای و مصرف هم‌زمان سایر مواد باید پیش از تصمیم‌گیری درباره روند درمان بررسی شوند.

در مورد برخی داروها، پزشک ممکن است کاهش تدریجی مصرف را در نظر بگیرد. سرعت این روند برای همه افراد یکسان نیست و در صورت بروز علائم مشکل‌ساز، برنامه درمان باید بازبینی شود.

به‌ویژه درباره داروهای آرام‌بخش و بنزودیازپین‌ها، قطع ناگهانی می‌تواند خطرناک باشد و باید با نظارت پزشکی انجام شود.

نقش روان‌پزشک در درمان وابستگی به قرص

گاهی فرد برای کنترل اضطراب، بی‌خوابی، افسردگی یا مشکلات روانی دیگر به مصرف قرص روی آورده است. اگر علت زمینه‌ای درمان نشود، احتمال بازگشت به مصرف می‌تواند بیشتر شود.

روان‌پزشک وضعیت روانی فرد را بررسی می‌کند و در صورت وجود اختلال هم‌زمان، برنامه درمانی مناسب را در نظر می‌گیرد. این موضوع به‌خصوص زمانی اهمیت دارد که فرد چند نوع دارو را هم‌زمان مصرف کرده باشد.

هدف این نیست که همه داروها به‌سرعت حذف شوند؛ هدف، رسیدن به یک برنامه درمانی ایمن و متناسب با وضعیت فرد است.

نقش روان‌شناس در ترک اعتیاد به قرص

وابستگی فقط یک مسئله دارویی نیست. عادت‌های رفتاری، استرس، مشکلات خانوادگی، محیط اجتماعی و نحوه مواجهه فرد با احساسات می‌توانند در ادامه مصرف نقش داشته باشند.

روان‌شناس به فرد کمک می‌کند عوامل محرک مصرف را بشناسد و برای مدیریت وسوسه، اضطراب و موقعیت‌های دشوار مهارت‌های مناسب‌تری یاد بگیرد.

جلسات روان‌شناختی همچنین می‌توانند به تقویت انگیزه درمان و آماده‌شدن فرد برای بازگشت به زندگی عادی کمک کنند. در درمان اختلالات مصرف مواد، حمایت روانی و اجتماعی در کنار درمان پزشکی اهمیت دارد.

کمپ ترک قرص‌های اعتیادزا چه ویژگی‌هایی دارد؟

انتخاب کمپ ترک قرص باید با دقت انجام شود. خانواده بهتر است قبل از پذیرش درباره تیم درمان و برنامه مرکز سؤال کند.

وجود پزشک، روان‌پزشک و روان‌شناس اهمیت زیادی دارد؛ زیرا وابستگی به قرص ممکن است هم‌زمان ابعاد جسمی و روانی داشته باشد. محیط اقامتی مناسب نیز می‌تواند به فرد کمک کند مدتی از عوامل تحریک‌کننده مصرف فاصله بگیرد.

در کنار امکانات، برنامه روزانه و ارزیابی مستمر نیز اهمیت دارند. یک مرکز درمانی مناسب باید بتواند وضعیت فرد را در طول دوره بررسی کند و در صورت نیاز، روند درمان را با نظر متخصصان تنظیم کند.

مرکز ترک اعتیاد راهی به سوی نور

مؤسسه راهی به سوی نور با فراهم‌کردن محیطی امن و مناسب برای اقامت و درمان، پذیرای افرادی است که برای ترک اعتیاد و وابستگی به مواد و داروهای اعتیادزا به خدمات تخصصی نیاز دارند.

در این مرکز، روند درمان با حضور پزشک، روان‌پزشک و روان‌شناس انجام می‌شود. وضعیت افراد نیز به‌صورت پیوسته توسط درمانگران و متخصصان مورد ارزیابی قرار می‌گیرد.

هدف از برنامه درمانی تنها قطع مصرف نیست. جلسات و برنامه منظم روزانه به فرد کمک می‌کنند با اصول درمان و بهبودی آشنا شود و برای ادامه زندگی در مسیر سالم‌تر آماده شود.

دوره درمان در راهی به سوی نور

دوره اولیه اقامت و درمان در راهی به سوی نور ۲۱ روز است. در صورت نیاز و بر اساس شرایط فرد، امکان تمدید دوره نیز وجود دارد.

البته این ۲۱ روز را نباید معادل «درمان قطعی همه انواع وابستگی به قرص» دانست. مدت درمان پزشکی به نوع دارو و شرایط فرد بستگی دارد و ممکن است پس از پایان دوره اقامت نیز به پیگیری و مراقبت ادامه‌دار نیاز باشد.

هدف دوره، ایجاد یک محیط منظم برای شروع یا ادامه روند درمان و آماده‌سازی فرد برای مراحل بعدی بهبودی است.

جلسات درمانی صبح و عصر

در مرکز راهی به سوی نور، هر روز جلسات درمانی در دو نوبت صبح و عصر برگزار می‌شود.

این جلسات با هدف آشنایی افراد با روش‌های درمان و بهبودی و کمک به ایجاد نگرش و رفتار مناسب برای ادامه مسیر برگزار می‌شوند. حضور در برنامه منظم روزانه می‌تواند ساختار مشخصی در دوران اقامت ایجاد کند.

هم‌زمان، درمانگران و متخصصان وضعیت افراد را به‌صورت مستمر بررسی می‌کنند تا روند درمان بهتر دنبال شود.

امکانات اقامتی و شرایط پذیرش

شرایط محیط اقامت یکی از موضوعات مهم در انتخاب کمپ ترک اعتیاد است. مؤسسه راهی به سوی نور محیطی امن و مجهز را برای دوره درمان فراهم کرده است.

برای افراد پذیرش‌شده پک بهداشتی ارائه می‌شود و امکان ثبت‌نام در دو مدل VIP و عادی وجود دارد.

خانواده می‌تواند پیش از ثبت‌نام درباره تفاوت شرایط و خدمات این دو نوع پذیرش از دفتر مجموعه اطلاعات دقیق دریافت کند.

چرا ارزیابی مستمر در ترک قرص اهمیت دارد؟

وضعیت فرد در طول درمان ممکن است تغییر کند. میزان اضطراب، کیفیت خواب، میل به مصرف، علائم جسمی و وضعیت روحی می‌توانند در روزهای مختلف متفاوت باشند.

ارزیابی منظم به تیم درمان کمک می‌کند تغییرات فرد را بهتر دنبال کند. در صورت بروز مشکل، متخصصان می‌توانند درباره ادامه مسیر درمان تصمیم مناسب‌تری بگیرند.

این موضوع به‌خصوص در افرادی که چند دارو یا ماده را هم‌زمان مصرف کرده‌اند اهمیت بیشتری پیدا می‌کند.

بعد از ترک قرص‌های اعتیادزا چه کنیم؟

پایان دوره اقامت به معنی پایان تمام مراحل بهبودی نیست. فرد پس از بازگشت به خانه ممکن است دوباره با استرس، دوستان مصرف‌کننده، مشکلات خانوادگی یا شرایطی روبه‌رو شود که در گذشته با مصرف قرص همراه بوده‌اند.

به همین دلیل، بهتر است فرد برای بعد از درمان نیز برنامه مشخصی داشته باشد. ادامه مشاوره، حمایت خانواده، دوری از محیط‌های پرخطر و ایجاد برنامه روزانه سالم می‌تواند به ادامه مسیر کمک کند.

اگر فرد دوباره به مصرف برگشت، بهتر است موضوع را از تیم درمان پنهان نکند. بازگشت به مصرف می‌تواند نشانه نیاز به ارزیابی دوباره و اصلاح برنامه درمان باشد، نه اینکه تمام تلاش‌های قبلی بی‌فایده بوده است.

خانواده در ترک قرص چه نقشی دارد؟

خانواده معمولاً اولین گروهی است که تغییرات رفتاری فرد را مشاهده می‌کند. با این حال، سرزنش، تحقیر و تهدید معمولاً جایگزین درمان تخصصی نمی‌شوند.

خانواده بهتر است درباره نحوه حمایت درست از فرد از متخصصان کمک بگیرد. حمایت مناسب یعنی کمک به فرد برای دریافت درمان، ایجاد محیط آرام و پرهیز از فراهم‌کردن شرایط ادامه مصرف.

همکاری خانواده با تیم درمان نیز می‌تواند به شناخت عوامل مؤثر بر مصرف و آماده‌سازی شرایط مناسب پس از پایان دوره کمک کند.

هنگام انتخاب مرکز ترک اعتیاد به چه نکاتی توجه کنیم؟

پیش از ثبت‌نام، خانواده بهتر است چند سؤال مشخص از مرکز بپرسد:

آیا پزشک در روند درمان حضور دارد؟

آیا روان‌پزشک و روان‌شناس در تیم درمان فعالیت می‌کنند؟

وضعیت فرد در طول دوره چند بار ارزیابی می‌شود؟

جلسات درمانی چگونه و در چه زمان‌هایی برگزار می‌شوند؟

شرایط اقامت و امکانات بهداشتی چگونه است؟

آیا دوره درمان در صورت نیاز قابل تمدید است؟

پذیرش VIP و عادی چه تفاوتی دارند؟

بعد از پایان دوره چه برنامه‌ای برای ادامه مسیر وجود دارد؟

پاسخ به این پرسش‌ها کمک می‌کند خانواده انتخاب آگاهانه‌تری داشته باشد و صرفاً بر اساس تبلیغات تصمیم نگیرد.

پذیرش ترک قرص‌های اعتیادزا در راهی به سوی نور

اگر خودتان یا یکی از اعضای خانواده به مصرف قرص‌های اعتیادزا وابسته شده‌اید، بهتر است قبل از قطع مصرف، نوع دارو و شرایط فرد توسط متخصص بررسی شود. به‌خصوص در مورد بنزودیازپین‌ها و داروهای اوپیوئیدی، قطع خودسرانه می‌تواند خطرناک باشد.

مؤسسه راهی به سوی نور با حضور پزشک، روان‌پزشک و روان‌شناس، جلسات صبح و عصر و ارزیابی مستمر، امکان پذیرش افراد برای دوره درمان را فراهم کرده است.

ارتباط با مدیریت مرکز

قاسم قاسم‌زاده

۰۹۱۲۳۴۹۹۸۶۰

دفتر پذیرش و مشاوره

کارشناسان دفتر پذیرش برای ارائه اطلاعات و مشاوره درباره روند پذیرش پاسخ‌گو هستند:

۰۲۱ | ۷۷۱۸۱۶۷۲

۰۲۱ | ۷۷۱۸۱۶۷۳

۰۲۱ | ۷۷۱۸۱۶۷۴

۰۲۱ | ۷۷۴۵۸۴۴۷

۰۲۱ | ۷۷۴۵۸۴۴۸

مراجعه حضوری

تهران، خیابان سراج، بین سی‌متری اول و سی‌متری دوم، خیابان بقایی، کوچه مجاهد ۲، پلاک ۱۳

ایمیل

info@noorzendegi.ir

جمع‌بندی؛ ترک قرص‌های اعتیادزا را از کجا شروع کنیم؟

ترک قرص‌های اعتیادزا بسته به نوع دارو و شرایط فرد می‌تواند روند متفاوتی داشته باشد. داروهای اوپیوئیدی، آرام‌بخش‌ها و برخی داروهای محرک هرکدام ملاحظات خاص خود را دارند و به همین دلیل نمی‌توان یک روش واحد برای ترک همه آن‌ها ارائه کرد.

قطع ناگهانی بعضی داروها، به‌ویژه بنزودیازپین‌ها، می‌تواند خطرناک باشد و در بسیاری از موارد کاهش مصرف باید به‌صورت تدریجی و با نظارت پزشک انجام شود.

در مؤسسه راهی به سوی نور | نور زندگی | noorzendegi، روند درمان با حضور پزشک، روان‌پزشک و روان‌شناس دنبال می‌شود. جلسات هر روز صبح و عصر برگزار می‌شوند و وضعیت افراد نیز به‌صورت مستمر توسط درمانگران و متخصصان ارزیابی می‌شود. دوره اولیه ۲۱ روز است و در صورت نیاز امکان تمدید آن وجود دارد.

اگر درباره ترک قرص‌های اعتیادزا، ترک اعتیاد، کمپ ترک اعتیاد یا شرایط پذیرش در راهی به سوی نور سؤال دارید، می‌توانید با دفتر پذیرش مجموعه تماس بگیرید تا درباره شرایط فرد و مسیر مناسب درمان راهنمایی دریافت کنید.

محتوای جدول

ترک قرص‌های اعتیادزا به نوع دارو، میزان و مدت مصرف و شرایط جسمی و روانی فرد بستگی دارد و برای همه یکسان نیست. قطع ناگهانی بعضی داروها، به‌ویژه داروهای آرام‌بخش و اوپیوئیدی، می‌تواند باعث بروز علائم ترک و عوارض جدی شود. به همین دلیل، روند درمان بهتر است با ارزیابی و نظارت پزشک و همراهی روان‌پزشک و روان‌شناس انجام شود. در مؤسسه راهی به سوی نور، جلسات درمانی هر روز صبح و عصر برگزار و وضعیت افراد به‌صورت مستمر ارزیابی می‌شود. دوره اولیه درمان ۲۱ روز است و در صورت نیاز امکان تمدید آن وجود دارد و پذیرش در دو مدل VIP و عادی انجام می‌شود. هدف درمان، تنها قطع مصرف نیست؛ بلکه آماده‌سازی فرد برای ادامه زندگی سالم و کاهش احتمال بازگشت به مصرف است.
پیمایش به بالا